Inside information: hoe is het in de Egyptische badplaatsen?
Uitgaan kan niet, want na negen uur mag je de straat niet meer op. Overal lopen agenten in burger en de stad wordt door het leger in de gaten gehouden. Dat klinkt niet bepaald als de leukste vakantie van je leven en dat was het dan ook niet. Deze week staat in het teken van het terughalen van honderden toeristen uit Egyptische vakantiebestemmingen. CheQQer was erbij toen een vlucht uit Sharm-el-Sheikh gisteren landde op Schiphol.
Verbazingwekkend rustig was het; in geen velden of wegen waren er ongeruste mensen te bekennen die hun familie na het opengaan van de deuren huilend in hun armen zouden gaan vallen. Jammer voor de grote opkomst van de pers, want met enorme camera’s en honderd fototoestellen en schrijfblokken in de aanslag, stond journalistiek Nederland bij aankomsthal 3 vol verwachting te wachten op dramatische herenigingen of bange en kwade reizigers. Niets van dat alles. En dat was ook voor ons eerlijk gezegd vrij onverwacht.
Want we spraken met mensen die een heerlijke twaalf daagse strandvakantie naar Sharm geboekt hadden, en na dag drie hun nog niet geheel uitgepakte koffers, weer in konden pakken. Hoe voelt het, om de vakantie waar je maanden naar uitkijkt, zo in duigen te zien vallen? ‘Tja, je doet er niets aan’, was het meest gehoorde antwoord, van ietwat teleurgestelde maar toch redelijk opgewekte, net aangekomen reizigers. ‘We merkten, buiten het wat zenuwachtige hotelpersoneel, in Sharm niets van de rellen. Natuurlijk hebben we alles op CNN gevolgd, maar het was toch een ver van ons bed show’, vertelde de vader van twee duidelijk teleurgestelde kinderen. En de kids moeten het nu doen met een paar dagen Center Parcs, want een nieuwe vakantie boeken, dat willen de meeste gedupeerde reizigers niet. ‘We blijven voorlopig even thuis’, lijkt de algehele conclusie van dit drama te zijn.
Een opvallend gebruinde mevrouw kwam ons vanuit aankomsthal 3 tegemoet. En ja, zoals de huidskleurtjes voorspelden hadden mevrouw De Groot en haar dochter ‘eigenlijk een goede vakantie gehad’. Ze moesten anderhalve dag eerder dan gepland met het vliegtuig mee terug naar Nederland, een nog te overziene schade. Wel vertelden ze van de avondklok: ‘na negenen mocht niemand de straat meer op, je kon alleen nog in je hotel blijven.’ Niet bepaald het idee van een gezellige vakantie, maar moeder en dochter straalden toch vooral uit dat ze het goed hadden gehad én dat ze blij waren terug te zijn. ‘Ik vind het knap dat die reisorganisaties in zó’n korte tijd alles zo goed geregeld hebben. Ik vind het een goede maatregel en een bijzonder goede service’, aldus mevrouw De Groot.
Eigenlijk waren de aangekomen gedupeerde vakantiegangers dus een beetje verbaasd over al die aandacht bij aankomst, en de journalistieke wereld was een beetje verbaasd over de kalmte die de mensen uitstraalden. Conclusie: niets aan het handje in de badplaatsen (in de hoofdstad is het wél menens; op dit moment worden daar musea geplunderd en de halve wereldgeschiedenis is gestolen en/of vernietigd…) en vakantiegaand Nederland is tevreden over de goede verzorging van luchtvaartmaatschappijen. En das toch ook al heel wat waard!
