Arctic Challenge: de terugreis naar huis

Vandaag zijn we als 18^e in het algemene klassement vertrokken, terug naar Nederland. Zeer voldaan van de afgelopen dagen. Vooral van onze ervaringen met de sneeuwscooter in de prachtige omgeving, hebben we enorm genoten. Ook ons verblijf in het hotel was positief. Een hotel met prima faciliteiten en dat goed is ingericht om grote groepen mensen te bedienen. Ook staat het op een ideale plaats aan het meer en hebben ze alles in eigen beheer.

De terugreis

Vanaf het begin van de terugreis hebben we veel contact gehad met de mensen in Nederland. Ze stuurden ons informatie voor alternatieve routes om te rijden en niet geheel onbelangrijk, ook informatie over onze positie in de race en die van concurrenten.

Van de organisatie van de Arctic Challenge hebben we veel weerinformatie ontvangen, vooral over gladheid en rendieren die zomaar de weg oversteken. Normaal is dit niet zo’n probleem, omdat er in Lapland toch niet veel verkeer rondrijd.

In de greppel terecht gekomen

Ergens midden in de nacht reden we in Zweden door een flauwe bocht. Door gladheid zijn we in de berm terecht gekomen en vanuit de berm doorgegleden in een naastgelegen greppel. De greppel was zo diep dat de ophanging van de Landrover Discovery is afgebroken en dit betekende voor ons helaas einde oefening.

Hulp uit onverwachte hoek

Het team van Henry en Pieter, die vlak bij ons waren, heeft ons vervolgens uit de greppel weten te slepen en we hebben samen op de wegenwacht staan wachten. Uiteindelijk is het team van Eric en Jan, die al een uur eeder verderop in de race zaten, rechtsomkeert gemaakt om ons op te komen halen! De bagage hebben we bij Henry en Pieter in de kofferbak gegooid en zijn bij Jan en Eric in de auto gestapt. Ik kan jullie vertellen…we zijn gedurende de rest van de trip vrienden voor het leven geworden.

Prachtig eind van een geweldige week

Uiteindelijk zijn we, omdat we rechtstreeks naar het eindpunt zijn gereden, net op tijd gekomen om door onze families in de armen te worden gesloten. Wij, en onze vrienden, zijn met spandoeken binnen gehaald. Dit was een prachtig eind van een enerverende en geweldige week! Het uitvallen in de wedstrijd doet daar niets aan af.

Wij kunnen iedereen een dergelijke ervaring aanraden. Met of zonder de Arctic Challenge, het was geweldig!
Casper en Jurgen

Arctic Challenge: Sleehondenraces en sneeuwscooters!

Zoals we gisteren al schreven hebben we de afgelopen nacht overnacht in Hotel Harrinava. Een prima hotel met veel faciliteiten. De kamers zijn wel sober, maar functioneel. Dit hadden we van tevoren ook verwacht. Net als gisteren was het eten ook vandaag weer uitstekend. Het buffet wordt constant aangevuld en smaakt goed.

Een dag met sneeuwscooters en sleehondenraces.

Dinsdag hebben we de omgeving ontdekt met sneeuwscooters. Hier hebben we echt enorm van genoten! Je geniet van de omgeving, en met 115 km/uur door de bevroren sneeuw stuiven, voel je je net weer een jonge vent. De tocht op de sneeuwscooter duurde ruim 4 uur. We zijn over de toendra getrokken en hebben diverse bevroren meren over gestoken.

Voor de lunch zijn we getopt bij een houten hut waar slechts een paar kleine raampjes in zaten maar wel met een enorm haardvuur in het midden van de hut.  Rondom dit vuur waren tafels en krukken waarop de lunch werd geserveerd. Volgens mij hebben we rendiervlees gegeten met aardappelpuree. Na de actieve dag van vandaag waren we ook wel toe aan een maaltijd.

Terug naar de Arctic Challenge!

Gisteren hebben we weer een tocht gemaakt met de auto. in 4 etappes hebben we ongeveer 700 km afgelegd en zijn we gestopt bij het Ice Hotel. Ze hebben zeer veel kamers door verschillende kunstenaars laten inrichten.

Het is geweldig om te zien en moeilijk te geloven dat er ook daadwerkelijk mensen in slapen. ‘s Avonds hebben we in de bar van het hotel gezellig wat gedronken en ervaringen uitgewisseld met andere deelnemers aan de tocht.

Vandaag staat de husky-tocht op het programma. Daarna wordt het vroeg naar bed want morgen begint de terugreis naar Nederland al weer! Hopelijk kunnen we nog paar plaatsen stijgen in het klassement.

Groeten Casper en Jurgen!

Casper en Jurgen aangekomen in Finland!

Ons eerste bericht komt vanuit een koud Finland. We zijn vanavond om 21.25 uur lokale tijd aangekomen in de plaats Muonio. Het was een lange en inspirerende reis, die gistermiddag om 14.55uur begon in Lichtenvoorde.

Arctic Challenge 2010

Als een van de 55 deelnemende equipes zijn we gisteren begonnen aan de Arctic Challenge 2010. Een evenement waarin we 7000 kilometer in 6 dagen zullen afleggen. Het komt niet alleen op snelheid alleen aan, maar ook slimheid, stuurmanskunsten en navigatie.

Bij het vertrek heeft de organisatie van de Arctic Challenge coördinaten meegegeven waar naartoe genavigeerd moet worden. Er zijn 7 etappes gepland naar de eindbestemming, variërend van 200 tot 600 kilometer.

De eerste kilometers

Vanuit Lichtenvoorde in Nederland waren we al snel in Duitsland. Hier hebben we hoofdzakelijk op snelwegen gereden. Vanaf het moment dat we bij Flensburg de grens tussen Duitsland en Denemarken zijn overgestoken begon het  afwisselend te sneeuwen en ijzelen. Dit heeft bijna de gehele route aangehouden. In de avond zijn we richting Helsingborg gereden, wat vlakbij Kopenhagen in de buurt ligt.

De overtocht naar Zweden

Vanaf de haven in Helsingborg hebben we de overtocht naar Zweden gemaakt. Je kunt heel gemakkelijk een ticket kopen bij een van de poortjes. Het betalen gaat per voertuig en niet wat of wie er in vervoerd wordt.

Het inschepen en uitschepen gaat zeer voorspoedig en snel. Op de veerboot is er de mogelijkheid om gedurende een half uurtje van verschillende versnaperingen te genieten. Er is een winkel en een restaurant waar alle gebruikelijke artikelen te koop zijn.
Nadat we voet aan wal hebben gezet in Zweden zijn we zeer snel verder gegaan met onze Challenge. De nachtelijke uurtjes hebben we gebruikt om richting Stockholm te rijden. In de buurt van Stockholm werden we zeer aangenaam verrast door een eland die onverstoorbaar de snelweg overstak. Het landschap in Zweden is, bedekt onder een laag sneeuw en is zeer uitgestrekt. Vooral de grote bossen waren prachtig om doorheen te rijden.

Over de grens naar Finland

Vanavond hebben wij om ongeveer 20.30 uur de grens tussen Zweden en Finland overgestoken. Wij hebben het land slechts een uurtje mogen bewonderen vanuit onze auto maar het is adembenemend mooi zoals alles
onder een zeer dikke laag sneeuw licht en slechts door een paar autolampen wordt verlicht.

Aangekomen in ons hotel

Na een lange rit zijn we aangekomen in hotel Harrinava in de plaats Muonio. De eerste indruk is erg goed. We hebben gerookte zalm gegeten welke op een groot vuur wordt bereid. Het smaakte voortreffelijk. En na zo’n lange eerste dag beviel een koud biertje ook prima!

De komende dagen gaan we nog sleehonden races meedoen en zijn we met sneeuwscooters op pad.

Wij houden jullie op de hoogte!

Cheqqer sponsort War Child via de Arctic Challenge

Dit weekend is de Arctic Challenge 2010 weer van start gegaan: 55 teams strijden zes dagen voor de overwinning in het hoge Noorden. Cheqqer is sponsor van het team 2gether 4 War Child, het koppel dat al het geld dat wordt opgehaald doneert aan War Child.

Noordpool
Casper Wagenvoorde en Jurgen van de Weerdhof rijden samen zo’n 7000 kilometer naar een bestemming voorbij de Noordpoolcirkel. Hun Landrover sturen ze over sneeuw en ijs; ze zullen te maken krijgen met barre omstandigheden. De Arctic Challenge is beslist geen rally. Het komt niet aan op snelheid, maar op behendigheid, goed navigeren en anticiperen.

Reisverslagen op Cheqqer
Cheqqer is natuurlijk all about beoordelingen van reizen. Met Cheqqer als sponsor hebben Casper en Jurgen een mooi platform om ons op de hoogte te houden van hun dagelijkse avonturen. Iedere avond maken ze een reisverslag dat op het Cheqqer blog te zien zal zijn. Ook kun je ze volgen via Twitter.

War Child
War Child Nederland is een onafhankelijke humanitaire organisatie die investeert in een vreedzame toekomst voor kinderen die getroffen zijn door oorlog. Het doel van War Child is ‘empowerment’ (weerbaar maken) van oorlogskinderen.